نیمایوشیج
نیمایوشیج
زندگی نامه
علي اسفندياری كه بعدها نام «نيما يوشيج» را بر خود گذاشت در 21 آبان 1276 شمسی در «يوش» - دهی از بخش نور در شهر آمل- مازندران چشم به جهان گشود. پدرش ابراهيم خان نوری از راه كشاورزی و گله داری روزگار می گذرانيد. ايام كودكی اش را در روستای خود به تحصيل پرداخت وی در زندگی نامهی خود نوشته ، زندگی بدوی من در بين شبانان و ايلخی بانان گذشت كه به هوای چراگاه به نقاط دور ييلاق وشبها بالای كوهها ساعتهای طولانی دور هم جمع می شدند . از تمام دورهی بچگی خود من به جز زد و خوردهای وحشيانه و چيزهای مربوط به زندگی كوچنشينی و تفريحات سادهی آنها در آرامش يكنواخت و كور و بی خبر از همه جا چيزی به خاطر ندارم. چنانكه گذشت نيما تا 12 سالگی در «يوش» بود و بعد از آن به تهران آمد ، دورهی دبستان را در مدرسهی «حيات جاويد» گذراند. پدر علی شبها به وی «سياق» می آموخت و مادرش كه حكاياتی از «هفت پيكر» نظامی و غزلياتی از حافظ حفظ داشت را به وی می آموخت. نيما در سپيدهدم جوانی به دختری دل باخت و اين دلباختگی طليعهی حيات شاعرانهی وی گشت . بعد از شكست در اين عشق به سوی زندگی خانوادگی شتافت و عاشق صفورای چادرنشين شد و منظومهی جاودانه « افسانه» را پديد آورد. پدر نيما از ازدواج وی با صفورا راض بود اما صفورا حاضر به آمدن به شهر نشد و ناگزير از هم جدا شدند و دومين شكست او را از پای درآورد. نيما بعد از فراغت از تحصيل در مدرسهی سن لويي به كار در وزارت دارايی پرداخت اما بعد از مدتی از اين كار دست كشيد. نيما در نتيجهی آشنايی با زبان فرانسه با ادبيات اروپايی آشنا شد و ابتكار و نوآفرينی را از اين رهگذر كسب كرد و به عنوان يكی از پايههای رهبری سبك نوين قرار گرفت. اشعار نخستين وی با اينكه در قالب اوزان عروضی ساخته شده است از مضامين نو و تخيلات شاعرانه برخوردار است كه در زمان خود موجب تحولی در شعر گرديد. نيما در آثار بعدی خود اوزان عروضی شعر را می شكند و شعرش را در چارچوپ وزن و قافيه آزاد می سازد و راهی تازه در شعر می آفريند كه به سبك نيمايی مشهور می شود. نيما يوشيج در سال 1328 در روابط عمومی و اداره تبليغات وزارت فرهنگ و هنر مشغول به كار شد. نيما در زمستان سال 1338 و در ششم دی ماه به بيماری ذاتالريه مبتلا و در سن 64 سالگی در تجريش تهران از دنيا رفت.
ويژگی سخن
نيما در نتيجه آشنايی با زبان فرانسه، با ادبيات اروپايی آشنا شد و ابتكار و نو آفرينی را از اين رهگذر كسب كرد. او يكی از پايه های رهبری سبک نوين گرديد و در اين راه تلاش و سعی زيادی نمود. اشعار نخستين او با اينكه در قالب اوزان عروضی ساخته شده از مضامين نو و تخيلات شاعرانه برخوردار است كه در زمان خود موجب تحولی در شعر گرديد. نيما در آثار بعدی خود اوزان شعر عروضی را می شكند و شعرش را از چارچوب وزن و قافيه آزاد می سازد و راهی تازه و نو در شعر می آفريند كه به سبک نيمايی مشهور می گردد.
معرفی آثار
مجموعه شعرها:«قصه رنگ پريده» ، «خون سرد» ،«مطبعهی سعادت»، «فريادها» ،«مرقد آقا» ، «كلالههای خاور» ، «ناقوس» ، «مانلی»، «افسانه»،« مرواريد» ، «اميركبير» ...
مجموعه نامهها: با عنوان «كشتی و طوفان» ، «قلمانداز»، «حكايات و خانواده سرباز» ،«ستارهای از زمين»
مجممو عه داستان ها: «توكايي در قفس» ، «آهو و پرندهها»، « حرفهای همسايه » ، «شعر من» ، مجموعه نامههای «دنيا خانه من است» ،« آب در خوابگه مورچگان » ، «عنكبوت» ، « كندوهای شبانه » ،« شهر صبح شهر شب» و دو سفرنامه و ...